Dan de examenmolens:
Proefexamen op de Loenderveense molen te Loenen aan de Vecht
Landelijk examen op korenmolen de Valk te Montfoort.

Het proefexamen was heel spannend. Dit examen heeft tot doel om je vertrouwd te maken met examen te doen.

Dit examen werd afgenomen door twee molenaars die ik kende. Gerrit Pauw en Nico Perdijk.

Ondanks dat ik het allemaal goed had voorbereid had ik na afloop geen goed gevoel over deze test. Ik wist meer dan dat 'eruit kwam'. Maar de zenuwen speelden een rol, vooral omdat ik bij beide molenaars had gelesd.
Ik was toch geslaagd.

Dit bleek heel anders te lopen bij het echte landelijke examen. Bij mij hielp het dat ik de examinatoren niet kende. Ik was minder nerveus.
Op de dag van het examen waaide het niet. Dan heb je een probleem, want ... waar komt nou toch die wind vandaan?? Dat maakte me onzeker.
Na een veld kruien (ik werd daarbij geholpen !) begonnen de vragen over het gevlucht en andere wieksystemen.



"Leg maar twee zeilen voor" was de opdracht. En zwicht maar een zeil en haal alles maar weer weg".
Er waren drie examinatoren en twee notulisten. Er liepen dus wel steeds vijf man achter me aan. Maar ze stelden me op mijn gemak en het hielp echt.


De vragen binnen gingen over de balken in de kap. Waar dienen die voor? En de vang. Wat doe je als er iets aanloopt? Tientallen vragen. Ook over het weer, de korenmolen, de zaagmolen en veiligheid op de molen. De constructie van het bovenwiel. Hoe zit dat in elkaar? Welke houtsoorten?
Ik had twee en en half jaar zitten blokken op een heleboel vragen. Wat er komt weet je niet ...
Na alle onderdelen werd ik naar buiten gestuurd. Men gaat beraadslagen over de molenaarsleerling.
Maar dat duurde erg kort. Ze waren het snel overeens: Judith is geslaagd! Ondanks dat ik de afzetting was vergeten!!!

De twee dikke opleidingsboeken vielen van mijn schouders. Dat zit erop. Nu nog een werkende poldermolen. Die vond ik in Kockengen. De mooiste molen van Utrecht natuurlijk!